هنوز حوصله ام نیومده تو کمد بذارمش

وقتی آویزون روی در کمد نگاهش می کنم سعی می کنم جای بغض کردن یاد سبیل مشتی آقاهه بیوفتم و بخندم!

گرچه خنده ام نمی آد!

هر بار از تو تخت _که چند وقته واسه تنوع گذاشتمش وسط اتاق و جای راه رفتن واسم نذاشته_ بلند میشم تصمیم می گیرم اول آلبالویی بنفش و از جلوی چش بردارم تا نبینمش اما نه که من نخوام اما راه خودش کج میشه و من و از اتاق بیرون می ندازه!

یاد خونه مامان جون میوفتم که باباجون واسه ی ذوق و عجله ی من از ته دل می خندید!

مامان جون هم با یه طعنه ی مادر شوهرانه زن دایی و نگاه کرد و گفت نرو وایسا با زهره یاد بگیر چه جوری آلبالویی بنفش و درست می کنم!

اون روز چقد از کوچه پس کوچه های پشت بازار خوشم اومد!

دلم خواست گاهی برم اون کوچه ها فقط راه برم

شاید به خاطر بوی بارونش بود

اول با مامان زیر چتر من راه می رفتیم بعد که دیدم با مامان به توافق نمی رسیم چون مامان اعتقاد داشت چتر رو جلو نگه می دارن و من می گفتم عقب از زیر چتر اومدم بیرون و دیدم چه کلاهی سرم رفته که نم نم بارون رو ول کرد و رفتم زیر چتر وایسادم!

به مامان هم گفتم اما چون حاضر نبود تجربه کنه اونم کلاه سرش رفت!

چقدر دلم برای باباجون تنگ شده

اون روز چند بار گفت من زهره رو خیلی دوست دارم اما من ذوق آلبالویی بنفش کورم کرده بود و نمی دیدم چشمای مهربون باباجون رو!

نشد بگم من هم دوستت دارم!

بالاخره از تعلیق درومدم و آسمون نرفتم اما زمین اومدم!

گاهی رو زمین آدم راحت تره

باید ببینی مستحق کدومشونی و لیاقت کدومشون و خدا در تو می بینه!

خدایا بدی شکرت ! ندی شکرت!

*توضیحات: آلبالویی بنفش شاید نباید گفته بشه چی بوده هیچ وقت!

 * با کلام:  http://www.backupflow.com/g.htm?id=49579

* بی کلام:  http://www.backupflow.com/g.htm?id=49602